วันพฤหัสบดีที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2551

คัมภีร์ห่วโซ่จักรวาล

แสงสุริยาโผล่ข้ามพ้นขอบฟ้าบูรพา
วิถีชีวิตของผู้คนและสรรพสิ่งเริ่มต้นอีกครา
มันเป็นวัฏจักรที่หมุนเวียนเปลี่ยนแปร
ไม่มีเบื้องต้นและที่สุด
รุ่งอรุณเป็นเพียงเศษเสี้ยวของกาลเวลา
เทียบเท่าแสงกระพริบของหิ่งห้อย
ท่ามกลางจักรวาลอันยิ่งใหญ่
แล้วชีวิตผู้คนเล่าจะเปรียบเป็นสิ่งใด?
องค์หญิงและทินเล่ออกจากบ้านของสตรีที่ต้องเผชิญกับ
โลกที่คล้ายดั่งจะโหดร้ายและอยุติธรรม แล้วนี่เธอจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร
วิถีชีวิตของคนผู้หนึ่งใช่ว่าจะเป็นเรื่องคำนวณได้ง่ายจริงๆ (อ่านต่อฉบับหน้า)

2 ความคิดเห็น:

zin กล่าวว่า...

อยากอ่านฉบับเต็มโปรดติดตาม

atichart กล่าวว่า...

อ่านหนึ่งรอบก็สัมผัสปรัชญาแล้ว อ่านซ้ำอีกรอบยิ่งลึกซึ้งในปรัชญานั้น อ่านสนุกและได้วิชาการ/p.orn